ATA (Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή): μια απόδειξη ότι ηγεσίες και λαός στερούνται στοιχειωδών ικανοτήτων κατανόησης της πραγματικότητας.

1981 και μαζί με τον «εκδημοκρατισμό» και το «σοσιαλισμό» ο Ανδρέας μας έφερε και την ΑΤΑ. Οι μισθωτοί πλέον θα προστατεύονταν από τον πληθωρισμό αφού μέσω αυτού του μηχανισμού στις αμοιβές τους θα επροστίθετο οι αυξήσεις του τιμαρίθμου (αν είχαμε μειώσεις θα αφαιρούντο; Αχ, αυτές οι ασυμμετρίες, μου θυμίζουν Μάρξ).

Υποθέστε ότι τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου «έπεφταν» στο μισό. Σαφώς θα είχαμε μια δραματική αύξηση των τιμών του πετρελαίου. Αυτή θα επιδρούσε σε όλους τους τομείς της οικονομίας ανάλογα με τη συμβολή του πετρελαίου στον καθένα. Το επίπεδο των τιμών, ο τιμάριθμος θα ανέβαινε σημαντικά. Αλλά κανένα πρόβλημα στην εκπασοκισμένη Ελλάδα (και στον κόσμο δηλαδή, ο αμοραλισμός δεν είναι αποκλειστικό μας προνόμιο). Οι μισθωτοί και εργαζόμενοι θα επροστατεύοντο από την ΑΤΑ: αυτόματα η ποσοστιαία μεταβολή του τιμαρίθμου θα οδηγούσε σε αντίστοιχη αύξηση των αποδοχών τους διατηρώντας τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ μισθό τους σταθερό.

Όταν τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου μειώνονται, αυτό σημαίνει ότι το κατά κεφαλήν απόθεμα μειώνεται, ότι κατά μέσο όρο όλοι γινόμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ «πτωχότεροι» (με τις υποθέσεις ότι οι τεχνολογίες δεν αλλάζουν ιδιαίτερα ώστε να υποκαταστήσουμε την παραγωγή ενέργειας μέσω άλλων τρόπων κλπ).  

Πως εμείς στη χώρα θα καταφέρναμε να διατηρούμε την ίδια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αγοραστική δύναμη για τους μισθωτούς ενώ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θα γινόμασταν κατά μέσο όρο πτωχότεροι; Για να μένουν κάποιοι στα ίδια επίπεδα σημαίνει ότι οι υπόλοιποι θα εγίνοντο πολύ πτωχότεροι. Ποιοί; Το κεφάλαιο; Μήπως τα κέρδη θα μειώνονταν για να «απορροφηθεί» η αύξηση των τιμών του πετρελαίου; Και ποιός σας είπε ότι αναλαμβάνεται επιχειρηματική δράση αν τα αναμενόμενα κέρδη είναι «μικρά»;

Η αύξηση των κόστους εργασίας θα έφερνε αύξηση του κόστους παραγωγής και θα είχαμε αλλεπάλληλες πληθωριστικές πιέσεις. Η επιλογή των ηγεσιών είναι «όχι πληθωρισμός» και θα προέβαιναν σε αύξηση των επιτοκίων. Ήτοι μείωση της ρευστότητας, της κατανάλωσης και αύξηση της ανεργίας.

Δε θα προχωρήσω στην ανάλυση. Και δε χρειάζεται μια αύξηση των τιμών του πετρελαίου και δη πολύ μεγάλη για να δειχτεί η ουτοπία της ΑΤΑ. Η ΑΤΑ και όλα τα «καλά» που προσέφεραν οι πολιτικοί τόσα χρόνια επιβίωσαν τη βοηθεία των δανεικών. Και έχει δίκιο ο Πάγκαλος που λέει ότι «μαζί τα φάγαμε».

Υπουργός οικονομικών τότε ήταν ο Δρετάκης, ακαδημαϊκός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ. Και είναι ένας από τους λόγους που η ΑΣΟΕΕ (νυν ΟΠΑ) πρέπει να «κλείσει». Και όλο το συνάφι των οικονομολόγων να εξοριστεί. Γιατί ενώ η οικονομική επιστήμη στερείται ικανών εργαλείων και θεωριών, οι υπηρέτες της δεν κάνουν χρήση καν αυτών των αφελών λογικών που προσφέρει. Και πολλοί εκ του αμοραλισμού τους.

Αν ο κύριος Παπανδρέου και οι λύσεις του δεν καταγραφούν ως  μειάσματα στην Ιστορία, η τελευταία θα πρέπει να σταματήσει να αποτελεί επιστήμη.

Έχουμε μπει σε παγκόσμια κρίση η οποία ήταν αναπόφευκτη γιατί είναι συστημική. Η νεωτερική δημοκρατία έφτασε στο φυσικό αδίεξοδό της. Μαζί η πολιτική και η οικονομία. Η δημοκρατία πέθανε στην Ελλάδα (και στον κόσμο) την εποχή του Περικλέους. Την ανέστησαν για να κυβερνήσουν οι διαχειριστές της.

Αλλά εμείς έχουμε προτάσεις. Μόνο προτάσεις!

Greece: Business as usual

Και πήραμε την επιμήκυνση. Και πήραμε ανάσα.
Δώσανε στο "δανειομανή" τη δόση του. Τι καλά!
Σύντροφοι δε χρειάζεται να είσαι ειδικός για να βλέπεις πως πάνε τα πράγματα. Ανοίγεις την τηλεόραση. Όλα τα κανάλια εδώ (220 συνολικά, 1300 ραδιόφωνα, 5.500 περιοδικά και εφημερίδες). Και μαζί όλες οι γνωστές μούρες. Δεν αλλάζει τίποτα. Πως συντηρούνται τώρα όλα αυτά;
Η ανομία ως συνήθως. Το κάθε συνάφι που έχει ένα ικανό αριθμό ατόμων κλείνει ότι θέλει. Δεν έχουν και φαντασία. Βρε τις τουαλέτες κλείστε, να χεστούμε όλοι πάνω μας.
Ελλάδα: μια χώρα σκλαβωμένη στο λαό της. Στον εκπασοκισμένο, δημοκρατικό λαό της. Να μη ξεχνιόμαστε.
Άσε την τηλεόραση. Μια βόλτα στο Λυκαβηττό. Ή το πανόραμα που αντικρύζεις όταν βγαίνεις από κάθε πόλη, στην έξοδό της. Λες και κάτι υπέργειο τέρας έχεζε τσιμέντο! Και πινακίδες όλων των λογιών.
Και το πρόβλημα της ημέρας για τον κεφτέ:
Λοιπόν κεφτέ, μια πουτάνα δουλεύει μια ώρα την ημέρα και βγάζει 2000 ευρώ το μήνα και ως ευσυνείδητος κυρία τα δηλώνει. Ένας 8ωρος εργαζόμενος βγάζει και αυτός 2000 το μήνα. Αυτοί οι δύο πρέπει να πληρώνουν τον ίδιο φόρο; Τι λέει η δημοκρατία σου; Για να μη σε επηρεάζει το επάγγελμα όπου πουτάνα βάλε ότι θες, ζωγράφος ας πούμε, ή γλύφτης (όχι εσύ κεφτέ, άλλος γλύφτης!).
Καλή συνέχεια!

Υπερπληθυσμός: ένα παραγκωνισμένο πρόβλημα

Οι πολιτικοί ταγοί, υπό οιοδήποτε καθεστώς, έχουν αποτύχει στο να δώσουν λύση και στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού.
Εκεί που ενέργησαν πιο δραστικά, στην ανατολική Ασία και κυρίως στην Κίνα, με τον κανόνα του ενός παιδιού ανά οικογένεια, κατόρθωσαν το αδιανότητο: 160.000.000 άνδρες "περισσεύουν" (κατ' αυτό το μέγεθος υπερβαίνουν τον αριθμό των γυναικών) αυτή τη στιγμή σε αυτή την περιοχή και κάνουν την πορνεία να φαίνεται ευλογία!
Φυσικά ο Μάο διατηρούσε μερικές δεκάδες γυναίκες για τον εαυτό του. Και να σας θυμίσω και πάλι ότι αυτό που παίζει σημασία στην επικράτηση μιας δίκαιας κοινωνίας είναι η κοινωνική ισχύς και όχι το χρήμα (το χρήμα αποτελεί μια συνιστώσα). Και να εκφράσω την απέχθειά μου σε όλα τα σύγχρονα είδωλα - ηγέτες - τέρατα. Να τους χαίρεστε!
Τον υπερπληθυσμό δεν τον θεωρώ απλά πρόβλημα. Το θεωρώ προσβολή του ανθρώπου (;) προς τη φύση, ανήθικη κατάσταση. Δεν αναγνωρίζω το δικαίωμα του "ανωτέρου" είδους να εκτοπίζει τα υπόλοιπα. Ελπίζω όταν συναντήσουμε κάτι πιο "ανώτερο" να συμμερίζεται τη δική μου θέση!
Μια λεπτή διάσταση του προβλήματος είναι η ασυμμετρία κατανομής του. Αυτή έχει σαν αποτέλεσμα την "εκτόπιση" λαών σαν τον δικό μας που χαρακτηρίζεται από υπογεννητικότητα. Αλλά και γενικότερα των "δυτικών" λαών.
Θεωρώ γενοκτονική την μη αναφορά αυτής της ασύμμετρης απειλής που είναι πολλαπλάσιας έντασης της τρομοκρατίας. Επιθυμώ δε την επιβολή ακόμα και πολεμικών κυρώσεων στα κράτη που δε θα σταματήσουν την περαιτέρω μεγέθυνση του πληθυσμού τους. Είμαστε αρκετοί πια πάνω στον πλανήτη. Και δεν είναι ανάγκη να "σκουρύνουμε". (Ούτε και να γίνουμε πιο άσπροι κεφτέ. Κεφτέ, είδες τι πάθαμε που δεν έχουμε τόσους πολλούς πολέμους όπως παλιά. Η πόλεμοι έφυγαν, η δημοκρατία έμεινε, είδες κεφτέ, τα καλά μένουν).
Τώρα, επικρατώντας μια τέτοια λογική, πρέπει να δούμε "πόσο και τι θα γεννάμε".
Έχει υποστηριχτεί ότι αν κάθε οικογένεια κάνει δυό παιδιά, ο πληθυσμός θα παραμένει σταθερός. Έτσι ένα αμερικάνικο ούφο (Τέρνερ) υποστηρίζει αυτόν σα κανόνα.
Γιατί είναι μια κακή λύση; Απαντήστε το!
Βέβαια η υπερδημοκρατία έχει τη δική της λύση.
Ποιά; Βρείτε την!
Αλήθεια τι απαντούν τα κόμματά σας; (Κεφτέ, εδώ σε θέλω).
Προκαλώ οποιοδήποτε να απαντήσει. Αν γνωρίζετε το Βενιζέλο ή τον Τσίπρα, σας παρακαλώ, θέσατε το πρόβλημα να ξεστραβωθούμε (ή να καταλάβετε ποιά βλακόμουτρα ακολουθείτε;).
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στο Ελλαδιστάν δείχνουν ότι το ποσοστό αποχής είναι μόνο 32%. Δε συμφωνώ με την αποχή. Ιδιαίτερα επιλέον θαυμάζω την καρτερία αυτού του "ανώτερου" λαού στους επαγγελματίες βασανιστές του.
Στην υγειά σας.
Ο.Δ.
Υ.Γ. Αν μερικοί θίγεστε από το "ιστάν" σα κατάληξη στο "Ελλάδ", απλά να γνωρίζετε ότι δεν ασκώ διακριτική πολιτική εις βάρος της πατρίδας μας. Δε θεωρώ το Γερμανιστάν ή το Αμερικανιστάν κάτι ανώτερο. Όλοι "ισταν" είμαστε. Μερικά ξεκινούν και από "ισταν" π.χ. ιστανμπουλ!!!

Η παγκόσμια "κρίση" με λίγα (σκληρά) λόγια

Εδώ είμαι και πάλι.
Μου λείπει ο "κεφτές", ένας σχολιαστής που του "πείραξαν" το μπιφτέκι του και έφτιαξε και ένα blog, τον υπερφασισμό. Αλλά δε το συνέχισε και έχασα τη τζάμπα διαφήμιση.
Κεφτέ, περιμένω και νέα σχόλιά σου!
Αφορμή για το σημείωμά μου, αποτέλεσε ένα άρθρο στο Business Week αναφορικά για τον αν θα πρέπει να καταργηθεί ο κατώτατος μισθός στην Αμερική. Οι περισσότεροι τάσσονται υπέρ του όχι γιατί θεωρούν ότι δε θα βοηθήσει ιδιαίτερα την απασχόληση. Αυτή η θέση δείχνει και πόσο βαθιά είναι τα κατάλοιπα του κρατισμού στη χώρα του "υπαρκτού καπιταλισμού" αλλά και πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα!
Θα εκθέσω και πάλι τη θέση μου ότι αυτό που διαδραματίζει τον κύριο ρόλο στη διαμόρφωση μιας δίκαιας και  ευημερούσας κοινωνίας δεν είναι η κατανομή του εισοδήματος αλλά της κοινωνικής ισχύος (θυμίζω ότι ο χοντρός γραμματέας του υπουργείου που επέβαλλε τις ορέξεις του στην αριστούχο φιλολογίας στο Ελλαδιστάν και μετά πήδηξε και (από) το μπαλκόνι, δεν διέθετε χρήματα αλλά ισχύ. Αλήθεια τι έγινε αυτός ο Ελληνάρας του πολιτισμού;). Το εισόδημα, ο πλούτος, αποτελεί μόνο μια συνιστώσα της ισχύος.
Κάποια στιγμή οι πολιτικοί - κρατιστές έκαναν το λάθος να επιτρέψουν την παγκοσμιοποίηση. Και άνοιξε ο ασκός του Αιόλου: οι επιχειρηματίες και οι αγορές πήραν "το πάνω χέρι". Τώρα απλά δε ξέρουν πως να το "μαζέψουν".
Έτσι ενώ στην Αμερική εύκολα πάτασαν την οικονομική ισχύ π.χ. με αντιμονοπωλιακούς νόμους όπως του Σέρμαν που έσπασε το μονοπώλιο στην αλουμίνα, τώρα οι διεθνοποιημένες αγορές επιτρέπουν στους επιχειρηματίες τη μεταφορά των κεφαλαίων τους οπουδήποτε βρίσκουν πιο πρόσφορο έδαφος.
Παράλληλα ένας εκρηκτικά αυξημένος σε συμμετοχή (γιατί άνοιξαν οι "παράδεισοι του κομμουνισμού") πληθυσμός μειώνει την ποσότητα των φυσικών πόρων κατά κεφαλήν, ποσότητα που πριν την μοιράζονταν κυρίως οι "δυτικοί". Κάτι ο καλπασμός της τεχνολογίας που απαξιώνει συνεχώς τις δεξιότητες που απαιτεί μια θέση εργασίας, κάτι η απειλή της κλιματικής αλλαγής, το δημογραφικό και τα μαγαζάκια της πολιτικής είναι σε απόγνωση. Και πως να γκρεμίσουν τώρα το στήριγμά τους, το κράτος; Ούτε τολμούν, αλλά κυρίως δε ξέρουν.
Τα κωλόπαιδα της πολιτικής, που από την εφηβεία τους βρήκαν τον τρόπο να ζουν αλλά και να μας σώζουν, είναι σε άβολη κατάσταση. (Δεν είναι τα μόνα, χρόνια τώρα τα κωλόπαιδα εκμετάλλευσης της θρησκείας που γίνονται διάκοι κλπ ή μονάζουν αφήνοντας εμάς στην κόλαση, βλέπουν να χάνεται η πελατεία τους). Και τα πράγματα είναι πολύ επικίνδυνα. Θα μπορέσουν να υπάρξουν ειρηνικές προσαρμογές ή θα ξεσπά παντού άλογη βία;
Στο Ελλαδιστάν τώρα, στη χώρα του Τσίπρα, του Δημαρά και της Παππαρήγα (και χιλιάδων άλλων, αλλά αυτοί κυρίως εκφράζουν το "διαφορετικό"). Για μια ακόμα φορά η τύχη βοηθά στην παράταση της ανούσιας ύπαρξής μας. (Να θυμίσω ότι και στο Ναυαρίνο δεν πάλευαν φιλέλληνες αλλά συμφέροντα κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας τα οποία αν δεν υφίσταντο ο κόσμος θα στερείτο της λαμπρής παρουσίας μας). Οι παρακμιακοί παγκόσμιοι ηγέτες δε τολμούν να μας κόψουν το οξυγόνο γιατί δε ξέρουν τι πρόκειται να συμβεί. Δεν τους "πιάνει" τίποτα και λένε "άσε τώρα". Το πολύ κακό είναι ότι εδώ μέσα πολλοί πιστεύουν ότι μπορούμε και να τους εκβιάσουμε! Προσωπικά, στη θέση τους, θα μας είχα "τελειώσει" προ καιρού. Ο κόσμος έχει πολύ σπουδαιότερα θέματα από το να ασχολείται με τους επίδοξους ξενοδόχους του Αιγαίου.
Κεφτέ, τι λες; Τα λέω καλά ή να σου βάλω Τσίπρα;
Κεφτέ, η ζωή δεν έχει αδιέξοδα. Η δημοκρατία μόνο τέτοια. Περιμένω την απάντησή σου στον υπερφασισμό.
Καλά μπάνια!

Σχέδια που δεν ορίζονται χρονικά και ποσοτικά πρέπει να αποτελούν ποινικά αδικήματα!

Ή μην ακούτε πλέον τους πολιτικούς.
Ακούτε χιλιάδες αναλύσεις και οράματα και προγράμματα και...
Σταματήστε την παρακολούθηση της μπουρδολογίας.
Ακούτε αυτόν που θα πεί:
Θα κυβερνήσω 4 χρόνια.
Στο τέλος του πρώτου χρόνου το κατά κεφαλήν εισόδημά μας θα είναι 24.000 ευρώ.
Το 25% θα κερδίζει από 6.000 μέχρι 12.000 ευρώ.
Το 50% από 12.000 - 24.000 ευρώ.
Το 25% από 24.000 και άνω.
Η ανεργία στο τέλος του έτους θα είναι 15%.
Το έλλειμα στον προϋπολογισμό ...
Το εξωτερικό χρέος ...
Το ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών...
Θα τα πετύχω ως εξής: ....
Στο τέλος του δεύτερου χρόνου...
...
Αν δεν υφίστανται αντικειμενικοί στόχοι δε μπορούν να κριθούν αλλά και κυρίως να υπάρξει απολογισμός.
Η ανεξάντλητη μπουρδολογία της χώρας αποτελεί πλέον χαρακτηριστικό της φυλής μας.
Αγανακτήστε πρώτα με τον εαυτό σας και μετά με τους άλλους. Χειροκροτήσατε και χειροκροτάτε τους Τσίπρες, Βενιζέλους, Παπαρήγες, Καραμανλήδες κλπ μπουρδολόγους. (Να μη ξεχάσω το Θεοδωράκη του Καραμανλή ή τανκς). Αρκετά.
Αν και οι πολιτικοί έπρεπε να ήταν τα πρότυπα, ο τόπος δεν ευτύχησε να τους διαθέτει.
Μπήκαμε σε μια άλλη εποχή όμως και πρέπει να αλλάξουμε. Δεν υπάρχει κρίση. Απλά έχουμε καταστραφεί και πρέπει να κτίσουμε. Κανονικά αυτή τη φορά. Όχι από πάνω προς τα κάτω.
Δείτε και αυτό το άρθρο του Wired  http://www.wired.com/magazine/2010/04/st_thompson_statistics/.
Ο τίτλος στο περιοδικό ήταν "Do you speak statistics?".
Που πας ρε Καραμήτρο και θέλεις και το μισθό του Γερμανού;
Άντε σιγά σιγά, να φεύγει η λέπρα: οποιαδήποτε μορφή εξουσίας της χώρας. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για τους δημοσιογράφους.
Στην επιστήμη της διοίκησης μιλούν για διοίκηση με αντικειμενικούς στόχους (management by objectives). Ας αρχίζουμε να την εφαρμόζουμε.

Συμπολίτες προσανατολιστείτε σωστά!!!

Θεωρώντας ότι ένας κύκλος παιδείας έκλεισε με το σημερινό μάθημα "ζητείται πρωθυπουργός" και ότι και ο τελευταίος άνθρωπος σε αυτή τη χώρα έχει καταλάβει την πλήρη ανικανότητα των πολιτικών, επανέρχομαι για να σας υποδείξω ένα πραγματικό πρόβλημα το οποίο είναι αξεπέραστο.
Η φαυλότητα, ο λαϊκισμός και ο δανεισμός πέραν των διατυμπανισμένων οικονομικών προβλημάτων που μας επέφεραν, συνέβαλαν αποφασιστικά και στο λανθασμένο επαγγελματικό προσανατολισμό μας.
Έχουμε πάνω από 200 τηλεοπτικά κανάλια, 1200 ραδιόφωνα και 5000 εφημερίδες. Χιλιάδες ανθρώπων είναι δημοσιογράφοι. Από "δίπλα", χιλιάδες διαφημιστές. Από "δίπλα" (εκατοντάδες!) χιλιάδες μικροέμποροι. Χιλιάδες ... Όλοι αυτοί εργάζοντο. Δεν ισχύει ότι οι Έλληνες δε δουλεύουν. Όλο αυτό το σύστημα όμως στηρίχτηκε στον "κύκλο" που έκαναν τα δανεικά. Και δε φταίνε οι ανυποψίαστοι πολίτες γι' αυτό. Δεν μπορώ να ακούω τη μπουρδολογία ότι δεν παράγαμε. Βεβαίως παράγαμε. Και η παροχή υπηρεσιών παραγωγή είναι. Το πρόβλημα είναι στη σύνθεση του προϊόντος που παράγαμε.
Οδυνηρότερο και από το πρόβλημα του χρέους είναι η αδυναμία προσαρμογής των ανθρώπων σε νέα παραγωγικά έργα. Πως θα γίνει ο δημοσιογράφος βιομηχανικός εργάτης; Ο έμπορος αγρότης; Ο διαφημιστής προγραμματιστής;
Συμπολίτες,
Τέτοιου είδους προσαρμογές απαιτούν γενιές! Τουλάχιστον 30 χρόνια. Δεν είμαστε σε κρίση. Η κρίση είναι ένα επεισοδιακό ή και περιοδικό φαινόμενο. Μπήκαμε σε μια νέα πραγματικότητα.
Δείτε τη λογική της επιχειρηματολογίας. Εγκαταλείψτε πια την πεποίθηση ότι κάποιος μπορεί να μας "σώσει".
Θα ακολουθήσει επί μακρώ το θέατρο του παραλόγου. Σας διαβεβαιώ ότι δεν υπάρχουν ούτε οι άνθρωποι ούτε τα συστήματα για να αποσοβήσουν τα πολύ χειρότερα.
Ας μη χάνουμε όμως τη ψυχραιμία μας. Μπορούμε να ζήσουμε και πολύ φτωχότερα. Αρκεί να φτιάξουμε ένα όραμα. Και να ζήσουμε ένα ουσιαστικό ταξίδι!

Απάντηση στην επιστολή του Γιώργου Μ., ενός θαυμαστού Έλληνα!

Αγαπητέ Γιώργο,
Κατ' αρχήν Χρόνια Πολλά για τη γιορτή σου! Να σε χαίρονται οι άνθρωποί σου που πρέπει να είναι υπερήφανοι για σένα!


Ακολουθεί η επιστολή του Γιώργου:


Χαίρεται. Χριστός ανέστη και χρόνια πολλά.

Σας στέλνω αυτό το e-mail γιατί θέλω να μου απαντήσετε σε κάποιες ερωτήσεις που αφορούν τη δημοκρατία αλλά και το νέο πολίτευμα στο οποίο αποβλέπετε.

Μέσω μιας διαφήμισης του facebook βρήκα το ιστολόγιό σας. Θέλω να σας ξεκαθαρίσω ότι είμαι εθνικιστής και αντιδημοκράτης, οπότε οι πολιτικές μου πεποιθήσεις και οι ιδέες μου έρχονται κάθετες με τις δικές σας.

Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα, που ακούγεται ιδανικό, το οποίο δίνει υποτίθεται την εξουσία στον λαό. Η δημοκρατία όμως ακόμα και στη θεωρία της έχει πολλά παράλογα. Στην εφαρμογή αναγκάζει άτομα από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, με άλλη νοοτροπία, διαφορετικές ιδέες και άλλη μόρφωση να παίρνουν αποφάσεις. Ένα τέτοιο πολίτευμα δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδανικό. Θα μου φέρετε ως παράδειγμα την αρχαία Αθήνα. Στην Αρχαία Αθήνα η δημοκρατία λειτούργησε σωστά, πιο σωστά απ'ότι τώρα τουλάχιστον. Η αρχαία Αθήνα όμως ήταν μια πόλη μερικών χιλιάδων και όχι μια χώρα εκατομμυρίων. Οι πολίτες της αρχαίας Αθήνας δεν ήταν σαν τους σημερινούς Έλληνες που έχουν ως πρότυπο το Λαζόπουλο και δεν υπήρχαν ΜΜΕ να κατευθύνουν τη γνώμη τους. Αλλά για το πόσο καλά λειτούργησε η αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία ας έχουμε υπ'όψιν μας αυτούς που εξοστρακίστηκαν, όπως ο Θεμιστοκλής. Ύστερα η δημοκρατία έχει πρόβλημα ακόμα και στη θεωρία της. Σύμφωνα με αυτή οι πολλοί έχουν δίκιο απλά και μόνο επειδή είναι πολλοί, οι πολλοί όμως συνήθως έχουν άδικο και δίκιο έχουν οι λίγοι και είναι λίγοι ακριβώς επειδή ξέρουν κάτι παραπάνω από τους άλλους. Οπότε, όπως έχει αποδείξει η ιστορία και όπως φαίνεται και σήμερα, αυτά που θέλουν οι λίγοι στη πραγματικότητα θα εξυπηρετούσαν τους πολλούς περισσότερο. 

Οι πολιτικάντηδες, προκειμένου να επωφεληθούν οι ίδιοι αλλά και να λύσουν το πρόβλημα των εκατομμυρίων, κατέφυγαν στην έμμεση δημοκρατία, δηλαδή τον κοινοβουλευτισμό. Έτσι άρχισε μια κωμωδία στην οποία ο λαός είχε την ψευδαίσθηση ότι έχει εξουσία και ψήφιζε ξανά και ξανά αυτούς που άλλα έλεγαν πριν εκλεχθούν και άλλα έκαναν στη συνέχεια. Στο λαό αρέσει ο κοινοβουλευτισμός γιατί νομίζει ότι έχει κάποια εξουσία. Ένα αντεπιχείρημα των τυφλωμένων δημοκρατικών προβάτων είναι ότι η δημοκρατία στηρίζεται στο λαό. Μόνο που κάθε πολίτευμα στηρίζεται στο λαό. Από τη δημοκρατία, άμεση ή έμμεση, μέχρι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Συνεπώς αυτό δεν αποτελεί επιχείρημα. Και βλέπουμε τα αποτελέσματα και του κοινοβουλευτισμού σήμερα: Με τη προπαγάνδα των ΜΜΕ και με τον φόβο ενός χειρότερου πολιτεύματος/καθεστώτος ο κόσμος ψηφίζει τους ίδιους και τους ίδιους, απλά επειδή την προεκλογική περίοδο, που μέχρι τότε απέφευγαν τον κόσμο, άρχισαν να μιλάνε με ψηφοφόρους τους, να υπόσχονται και να μιλάνε για τα προβλήματα του λαού αλλάζοντας το πρόγραμμα του κόμματός τους κατάλληλα, ανάλογα με τη θέληση των πολλών. 

Η υπερδημοκρατία πώς ακριβώς θα λειτουργεί και ποιες είναι οι κύριες διαφορές της από την απλή δημοκρατία; Θα παίρνει αποφάσεις κατευθείαν ο λαός; Αυτό δε γίνεται γιατί η μάζες δε σκέφτονται, πράγμα που επιβεβαιώνεται κάθε μέρα. 

Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι ο λαός θα δεχτεί μια τέτοια αλλαγή, η οποία θα είναι προς το χειρότερο, αφού είναι κάτι πιο πάνω από δημοκρατική; Απαντήστε γράφοντας ένα άρθρο που θα λύνει αυτά τα προβλήματα, έστω και στη θεωρία.

Θα ήθελα επίσης να σας δώσω μια συμβουλή: Οργανωθείτε.

Τα νέα κινήματα και οι απόψεις που πρόκειται να φέρουν αλλαγή δεν μπορούν να στηρίζονται σε ένα ιστολόγιο. Οι επαναστάσεις και οι αλλαγές δεν ξεκινάνε από το internet. Οι ιδέες γράφονται σε βιβλία και δεν διαφημίζονται από το facebook. Οι ιδέες για να επιβιώσουν θέλουν, εκτός από βιβλία φυλλάδια και άρθρα σε ιστολόγια, οργανώσεις. Οι οργανώσεις στηρίζονται στο λόγο. Οπότε εάν θέλετε να διαδοθούν οι ιδέες σας προσπαθήστε να πάρετε κόσμο με το μέρος σας με το λόγο, και όχι με απλά άρθρα. Τα άρθρα δεν είναι αρκετά για να διαδώσετε τις ιδέες σας. Ο κόσμος πείθεται μέσω της ρητορικής και όχι μέσω άψυχων φυλλαδίων και άρθρων στο internet. Και για να είναι σίγουρος ο κόσμος για την αξιοπιστία του ρήτορα/προπαγανδιστή (προπαγάνδα είναι ΚΑΙ η απλή διάδοση ιδεών) πρέπει να προέρχεται από κάποιο κατώτερο κοινωνικό στρώμα και να είναι νέος. 

Γιώργος Μ.

Ετών 15, και δυστυχώς πιο ρεαλιστής από τους δημοκράτες.

Ακολουθεί η απάντηση:

Φίλτατε,

Είσαι ταλέντο και πρέπει οπωσδήποτε να αξιοποιηθείς. Προσωπικά θα σου συνιστούσα σπουδές στη βιολογία! Googlαρε το singularity και θα καταλάβεις γιατί ένα μυαλό της κλάσης σου πρέπει να κατευθυνθεί εκεί!

Αναγνωρίζω την ευφυία σου και την καλλιέργειά σου! Αλλά διαφωνώ μαζί σου. Είσαι θύμα της ευφυίας σου και θα παραμείνεις αν δεν την αξιοποιήσεις δημιουργικά! Και αυτό θα γίνει μόνο μέσα από τις θετικές επιστήμες. Δεν έχεις καιρό. Ο Αινστάιν (και οι περισσότεροι) μέχρι τα 26 του τα είχε πει όλα (όσα μπορούσε).

Αφού λοιπόν αγαπάς την αρχαία Ελλάδα, θα ξέρεις πως ο Πλάτωνας υποστήριζε ότι η πολιτική ωριμότητα έρχεται μετά τα 50. Έχεις καιρό λοιπόν να αποφανθείς και να κρίνεις τη δημοκρατία. Δε φτάνει όμως μόνο η θεωρία. Χρειάζεται εμπειρία, το να δεις τη ζωή από πολλές πλευρές, από διαφορετικές "ηλικίες". Τώρα το μυαλό σου είναι ισχυρότατο και αξιοποίησέ το εκεί που δε χρειάζεται εμπειρία αλλά "στροφές": στα μαθηματικά κλπ. 

Διάβασε και πολιτική φιλοσοφία κλπ. αλλά περίμενε αν δε θες να μπουρδολογείς σαν Τσίπρας.

Διάβασε και αυτά που έχω γράψει αν θέλεις και μετά ρώτα με. Τώρα δε θα σου απαντήσω γιατί στην Υπερδημοκρατία "κόβεσαι"!

Αναφορικά με τη διάδοση ιδεών, και αυτό αφορά την επιστήμη του μάρκετινγκ με την οποία ασχολούμαι επαγγελματικά. Σε όρους μάρκετινγκ λοιπόν, αναφέρεσαι στα "κανάλια διανομής". 

Προκειμένου να προωθήσουμε ένα προϊόν χρειαζόμαστε όμως και χρήματα. Επειδή δε η Υπερδημοκρατία είναι ένα αρκετά σύνθετο κατασκεύασμα θα απαιτούσε δις εκατομμύρια ευρώ (κυριολεκτώ). Ο Χριστιανισμός διαδόδηκε με κόστος ακόμα και αίμα! Και βέβαια ήταν ένα "εύκολο προϊόν", μαζικής λαϊκής κατανάλωσης (αν όχι θεόσταλτο).

Η Υπερδημοκρατία ως σύλληψη ήταν για μένα μια πνευματική πρόκληση στα αδιέξοδα που παρατηρούσα. Διατύπωσα κάποια κομμάτια της εδώ αλλά δε περίμενα την υποδοχή ενός νέου Μαρξ! (Εύχομαι να μην υπάρξει δεύτερος στην ιστορία, πρόσεξε γιατί και αυτός ήταν θύμα της ευφυίας του και δημιούργησε στη σειρά δισεκατομμύρια άλλα).

Αν βρω τα δις λοιπόν θα την προωθήσω. Άλλως εδώ είναι η φιάλη και θα κυλήσει στο ρεύμα του χρόνου...

Χαίρε λεβέντη,

Ο.Δ.